با اين دل تنها

 

                           توي اين  دنياي   بي وفــــــــــا     

 

آه  اي مطلع صبح   

 كاش مي شد كه دل خســــــــــته  من

             

                                  زندگي  را زنو آغــــاز كنـد

 

                                          بگشايد پر و پرواز كند

 

                                         بپرد  تا   لب  كشـــــــت  بپرد سوي بهشــــــــت 

                                             خالي از حسرت و ناكاميها  و بي سرانجاميها ...


 

نوشته شده توسط آشنای غریب:(ایدین): در یکشنبه 1386/11/07 ساعت 7:10 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت